Yiheyuan
Gong Yuan
  
  
พระราชวังฤดูร้อน
"อี้เหอหยวน" อุทยานที่ใหญ่ที่สุดของประเทศจีน ซึ่งงดงามด้วยสถาปัตยกรรมในรูปแบบต่างๆ
ได้รับการออกแบบโดยจักรพรรดินีซูสีไทเฮาผู้มีชื่อเสียงโด่งดัง สถานที่ตระการตา
( แต่มีราคาค่าก่อสร้างที่สูงมาก ) เสร็จในปี ค.ศ.1888 ความงามอันวิจิตร
และใหญ่โตโอฬารของพระราชวังที่ประกอบไปด้วยทะเลสาปจำลอง (เก๋งจีน)
ระเบียงยาว เจดีย์ที่สวดมนต์ สะพานหินละเรือหินอ่อน สร้างขึ้นครั้งแรกเมื่อราว
800 ปีก่อน ประกอบภาพเขียนสีเป็นเรื่องราวเทพนิยายต่างๆ ของจีนที่ไม่ซ้ำกันเลยเป็นจำนวนถึง
8,000 กว่าภาพ เคยถูกรุกรานถึง 2 ครั้ง เมื่อกองทัพพันธมิตรบุกยึดเมืองปักกิ่ง
- ซ้ายบนสุด-ดอกอี้ว์หลันหน้าตำหนักเล่อโซ่ว
ดอกไม้ที่พระนางซูสีไทเฮาทรงโปรด
- ซ้ายกลาง-หอจิ่งหมิงที่ทะเลสาบคุนหมิง
- ซ้ายล่าง-สะพานอี้ว์ไต้
สะพานในทะเลสาบคุนหมิง
- ขวาบน-สะพานจิ้งเฉียว
หรือสะพานกระจก
- ขวาล่าง-วิหารฝอเซียง
 
- พื้นที่ที่เป็นพระราชวังฤดูร้อนอี๋เหอหยวนในปัจจุบันนี้
มีประวัติศาสตร์มาเกือบพันปีแล้ว ย้อนหลังไปราวคริสต์ศักราชที่ 11
สมัยราชวงศ์จิน (ค.ศ. 1115-1234) พื้นที่ในเขตไห่เตี้ยน นอกกรุงปักกิ่ง
มีภูมิประเทศของขุนเขางดงาม ประดุจภาพวาด อากาศเย็นสบาย เหมาะแก่การพักผ่อน
อีกทั้งไม่ไกลจากเมืองหลวงมากนัก จึงเหมาะเป็นสถานที่ที่เจ้านายผู้ปกครองในระบบศักดินานิยมมาพักผ่อนตากอากาศ
และก่อสร้างพระราชวังฤดูร้อนขึ้น
- ในสมัยจักรพรรดิหย่งเจิ้งแห่งราชวงศ์ชิง
(ค.ศ.1644-1911)พระราชวังฤดูร้อนได้ทวีความสำคัญขึ้น โดยจักรพรรดิต่อมาอีกหลายพระองค์โปรดเสด็จมาประทับทรงงาน
ตลอดจนว่าราชการแผ่นดินที่พระราชวังฤดูร้อนนอกเขตพระราชฐาน จนทำให้พระราชวังฤดูร้อนมีบทบาทสำคัญในด้านเป็นศูนย์กลางทางการเมือง
- กล่าวกันว่า
การก่อสร้างพระราชวังฤดูร้อนนอกพระราชฐานนี้ดำเนินมาตลอดเวลา 800 ปีจวบจนกระทั่งสิ้นสุดกาลสมัยของราชวงศ์แมนจู
ทำให้พระราชวังฤดูร้อนบริเวณชานกรุงปักกิ่งบนเขา 3 ลูก ได้แก่ เขาเซียงซัน
เขาอี้ว์เฉวียนซัน และเขาวั่นโซ่วซัน มีพื้นที่กว้างใหญ่รวมทั้งสิ้นกว่า
100 ตารางกิโลเมตร โดยแบ่งเป็นพื้นที่ของอุทยานในพระราชวังฤดูร้อน
5 แห่ง คือ สวนจิ้งอี๋หยวน จิ้งหมิงหยวน อี๋เหอหยวน ชั่งชุนหยวน และหยวนหมิงหยวน
- และสำหรับ
สวนในพระราชวังอี๋เหอหยวน แห่งนี้ เดิมทีคือ 'อุทยานชิงอีหยวน' อยู่ในอาณาเขตพระราชวังหยวนหมิงหยวน
ริมเชิงเขาวั่นโซ่วซัน ด้านตะวันตกมีทะเลสาบชื่อ ทะเลสาบซีหู ซึ่งภายหลังเปลี่ยนชื่อมาเป็น
ทะเลสาบคุนหมิง
- สวนชิงอีหยวน
สร้างขึ้นในปีค.ศ.1750 (รัชสมัยเฉียนหลง ปีที่ 15) เพื่อเฉลิมฉลองวาระคล้ายวันพระราชสมภพของพระราชมารดาในจักรพรรดิเฉียนหลง
ใช้เวลาก่อสร้าง 14 ปี(เสร็จในปีค.ศ.1764)
- ปีค.ศ.1860
สวนชิงอีหยวนถูกเผาทำลายโดยกองทหารอังกฤษและฝรั่งเศส ได้รับการบูรณะขึ้นใหม่ในปีค.ศ.1866
และเปลี่ยนชื่อมาเป็น 'อี๋เหอหยวน' ต่อมาได้ถูกกองทหารพันธมิตรของมหาอำนาจจักรวรรดินิยม
8 ประเทศ เผาทำลายอีกครั้งในปีค.ศ.1900 หลังจากนั้นราว 3 ปี จึงมีการบูรณะขึ้นอีกครั้ง
  
- ปีค.ศ.1908
ภายหลังที่พระนางซูสีไทเฮาและจักรพรรดิกวงสูเสด็จสวรรคต พระราชวังฤดูร้อนที่ผ่านมรสุมมายาวนานก็ได้ยุติการรับใช้ราชสำนักชิง
และเมื่อปีค.ศ.1911 ปีที่การปฏิวัติซินไฮ่ ล้มล้างราชสำนักแมนจูอุบัติขึ้น
สวนแห่งราชสำนักอี๋เหอหยวน ก็ได้ปิดฉากลง ตามการล่มสลายของราชวงศ์ชิง
ก่อนที่จีนจะเปลี่ยนแปลงการปกครองเป็นระบอบคอมมิวนิสต์ และได้รับการประกาศเป็นสวนสาธารณะในปี
ค.ศ. 1924 โดยอนุญาตให้ประชาชนทั่วไปสามารถเข้ามาเที่ยวชมได้
  
ทะเลสาบคุนหมิง
|| ในฤดูหนาวจับเป็นน้ำแข็งลงไปเดินเล่นได้
- พื้นที่ของพระราชวังฤดูร้อนอี๋เหอหยวน
3 ใน 4 ส่วนประกอบด้วยน้ำของทะเลสาบคุนหมิง ในสมัยจักรพรรดิเฉียนหลง
โอรสในจักรพรรดิหย่งเจิ้ง ทรงใช้แรงงานคนถึงแสนคน ในการขุดขยายทะเลสาบคุนหมิงจนมีขนาดเท่าปัจจุบัน
  
- สวนในพระราชวังอี๋เหอหยวน
แห่งนี้ เดิมทีคือ 'อุทยานชิงอีหยวน' อยู่ในอาณาเขตพระราชวังหยวนหมิงหยวน
ริมเชิงเขาวั่นโซ่วซัน ด้านตะวันตกมีทะเลสาบชื่อ ทะเลสาบซีหู ซึ่งภายหลังเปลี่ยนชื่อมาเป็น
ทะเลสาบคุนหมิง
  
หินแกะสลักบริเวณซุ้มประตูด้านใน
  
หินรูปร่างประหลาด
มีชื่อที่มีความหมายว่าหมื่นปี พระนางชอบ || ต้นไม้รูปร่างแปลก ๆ
  
- ทะเลสาบคุนหมิงนับเป็นทิวทัศน์ที่โดดเด่นที่สุดในพระราชวังอี๋เหอหยวน
มีสะพานและเขื่อนทางทิศตะวันตก ตะวันออกของทะเลสาบที่งดงาม
- ด้านหลังที่เป็นภูเขา
เกิดจากดินที่ขุดทะเลสาปแล้วนำขึ้นไปถมเป็นภูเขา (ใช้เงินมหาศาลจ้างกองทัพเรือ
ในสมัยพระนางซูซีไทเฮา)
.jpg) 
ตำหนักเล่อโซ่ว
ห้องบรรทมของพระนางซูสีไทเฮา || ดอกท้อ
ระเบียงยาว
- เอกลักษณ์อีกสิ่งหนึ่งของพระราชวังฤดูร้อนอี๋เหอหยวน
คือ ระเบียงยาว ที่ทอดตัวยาวคดเคี้ยวบนริมฝั่งทะเลสาบคุนหมิงทางทิศเหนือ
มีรูปแบบการก่อสร้างที่มีความพิเศษ คือ ภายในระเบียงด้านในมีการเขียนลวดลายเป็นภาพวาดสีสันแพรวพราวกว่า
15,000 ภาพ ด้านนอกระเบียงสร้างเป็นศาลาพักร้อน หอชมสวน เก๋งจีนเชื่อมต่อตลอดความยาวของระเบียงเป็นระยะๆ
- สิ่งปลูกสร้างที่เป็นที่กล่าวถึง
คือ ศาลาแปดเหลี่ยมที่มีชื่อตามความงามในฤดูกาลทั้งสี่ ได้แก่ หอหลิวเจีย
ฉีหลาน ชิวซุ่ย และชิงเหยา ปีค.ศ.1990 ระเบียงยาวแห่งนี้ได้รับการบันทึกให้เป็นระเบียงที่ประดับภาพเขียนที่ยาวที่สุดในโลก
ซึ่งมีความยาวถึง 728 เมตร แบ่งเป็น 273 ช่วง แต่ละช่วงมีการแสดงภาพเขียนทิวทัศน์ธรรมชาติ
ดอกไม้ และนกนานาชนิด
   .jpg)
  
  
- ระเบียงยาว
ที่ทอดตัวยาวคดเคี้ยวบนริมฝั่งทะเลสาบคุนหมิงทางทิศเหนือ มีรูปแบบการก่อสร้างที่มีความพิเศษ
คือ ภายในระเบียงด้านในมีการเขียนลวดลายเป็นภาพวาดสีสันแพรวพราวกว่า
15,000 ภาพ
- ด้านนอกระเบียงสร้างเป็นศาลาพักร้อน
หอชมสวน เก๋งจีนเชื่อมต่อตลอดความยาวของระเบียงเป็นระยะ ๆ อากาศหนาวมาก
ลมทะเลสาปพัดแรง
- ปีค.ศ.1990
ระเบียงยาวแห่งนี้ได้รับการบันทึกให้เป็นระเบียงที่ประดับภาพเขียนที่ยาวที่สุดในโลก
ซึ่งมีความยาวถึง 728 เมตร แบ่งเป็น 273 ช่วง แต่ละช่วงมีการแสดงภาพเขียนวรรณกรรมพื้นบ้าน
ทิวทัศน์ธรรมชาติ ดอกไม้ และนกนานาชนิด
  
  
เก๋งรูปเรือเป้นหินอ่อน
สร้างแทนเรือพระที่นั่งซึ่งต่างชาติเผา
  
  
- พระนางซูสีไทเฮาทรงโปรดการเสด็จเรือพระที่นั่งในทะเลสาบแห่งนี้เป็นอย่างยิ่ง
แต่ก่อนจะเสด็จลงเรือพระที่นั่ง พระนางจะเสด็จไปนมัสการเทพเจ้าพญามังกร
ณ วัดหลงหวังเมี่ยว หรือ วัดพญามังกร บนเกาะเล็ก ๆ ของทะเลสาบใต้ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของทะเลสาบคุนหมิงเสมอ
- ทะเลสาบกว้างมาก
ๆ ถ้าจะเดินให้ทั่วก็คงไม่ไหว อาจจะนั่งเรือข้ามฝั่งทะเลสาป ไปอีกฝั่งนึง
เสียค่าเรือคนละ 8 หยวน
- เป็นฝั่งที่เรือหัวมังกรแล่นมาถึง
มองเห็นสะพานที่สวยมาก ๆ เลย เป็นสะพานที่เป็น highlight ของพระราชวังฤดูร้อน
- ในหน้าหนาว
น้ำในทะเลสาปจะเป็นน้ำแข็งหมด สามารถลงไปเดินเล่นได้เลย
 
อาคารขายของที่ระลึก
มักอยู่ตรงทางออก |