วรรณกรรมสองแคว ตอนที่ 31 เรื่อง เทพอพอลโล
ออกอากาศวันพฤหัสบดีที่ 10 ตุลาคม 2545 โดย รศ.ดร.ประจักษ์ สายแสง, ดร.ทิวารักษ์ เสรีภาพ

สืบค้นเพิ่มเติม

• Greek VS Norse Mythology
• The Olympians
• GreekMythology.com

       

          สวัสดีครับท่านผู้ฟังที่เคารพครับวรรณกรรมสองแควกลับมาพบกับท่านอีกครั้งหนึ่งวันนี้เป็นวันพฤหัสบดีที่ 10 ตุลาคม ครับ ก็คงจะเป็นเรื่องของการพูดถึงจดหมายนี่ที่มีมาฉบับนี้เป็นฉบับที่ 2 นี่ไม่ค่อยยาวนักนะครับ ในนี้ได้บอกไว้ว่าเมื่อวันที่ 5 กันยายน 2545 ซึ่งเป็นวันออกอากาศครั้งที่ 26 นี่ผมกล่าวถึงเทพอพอลโลซึ่งท่านผู้ฟังนี่นะครับ ผู้ฟังได้ใช้คำว่าดิฉันต้องใช้กับผู้หญิงสมัยนี้นะแต่ถ้าสมัยก่อนดิฉัน อีฉัน ผู้ชายก็ใช้ได้นะครับถ้าผู้หญิงใช้คำว่า อีฉันในที่นี้เป็นดิฉัน อันนี้เป็นผู้หญิงครับ ซึ่งดิฉันอาจจะฟังผิดไปว่า เทพแห่งความมืด

       ท่านฟังไม่ผิดหรอกครับผมคงจะเผลอพูดไปเองนะครับ ผมว่าท่านฟังไม่ผิดหรอกครับ เพราะผมบางครั้งพูดจาพันๆ กันไปพันกันมา เนื่องจากไม่ได้ใช้โน๊ตอะไรมันคงหลงไปแต่ โดยเจตนาคงจะพูดว่า เป็นเทพแห่งความสว่าง เป็นสุริยะเทพนะครับ เพราะในเนื้อความก็คงจะเป็นอย่างนั้น สิ่งที่คู่กันกับเทพอพอลโลในตอนนั้นก็คือ ไฟธอน ที่ผมอธิบายว่ามีคู่แฝดคือเทพีไดอาน่าเป็นคู่แฝดชายหญิงนะครับ

       เทพีไดอาน่าซึ่งเป็นแห่งดวงจันทร์และการล่าสัตว์ เพราะฉนั้นพวกนายพรานก็จะนับถือเทวีไดอาน่า อพอลโลกับเทวีไดอาน่า เทพอพอลโลกับเทวีนี่ก็เป็นคู่แฝดกับ เทพอพอลโลเป็นโอรสของมหาเทพซูส หรือ ซีอุส ในภาษากรีกซึ่งโรมันก็เป็นจูปีเตอร์นะน่านะ เทพอพอลโลเป็นโอรสของมหาเทพซูส กับนางลาโตน่า จะเรียกว่านางลาโตน่าเห็นจะไม่ได้ต้องเรียกว่าเทพี เทวีลาโตน่าที่จะไปพร้อมๆ กันไง

       มหาเทพกับเทพีลาโตน่าหรือบางทีเรียกเทวีจะเหมาะนะผมว่า ถ้าเรียกเทพีในพจณานุกรมเค้าก็บอกว่าเทพีคือหญิงที่ทำหน้าที่หว่านข้าวกล้าในพิธี งั้นเรียกเทวีก็ดีอยู่แล้วน่ะ โดยสรุปก็คือ อพอลโลนี่เป็นโอรสของมหาเทพ ซูส หรือซีอุส กับเทวีลาโตน่านะครับ คราวนี่ก็คงจะทราบกันว่าซูสนี่มีมีเทวีอยู่หลายองค์ เพราะอะไร เพราะว่าเทวีจูโน ซึ่งเป็นชายาของมหาเทพซูสนี่ไม่พอใจ เพราะนางเป็น เพราะเทวีจูโนนี่เป็นคน ไม่ใช่คนซิ เป็นเทวีที่ขี้หึงมากเลย มีความหึงจะว่ากันไปก็คือสามีไป สามีนี่ก็คือมหาเทพซูสนี่ ไปชอบใครไม่ได้นางหึง ปัจจุบันต้องเรียกว่ามเหเสือ เพราะว่าหึงจัดและดุด้วย

       นางหึงจัดก็เลยเสกให้มี งูยักษ์ งูยักษ์ขนาดใหญ่ซึ่งชื่อว่าไฟเทิ้ลตามล่าตามล่าใครนะตามล่าเทวีลาโตน่า ซึ่งเป็นเทวีมารดาของอพอลโลนี่เองแหละ เทวีลาโตน่าอุ้มท้องตอนนั้นก็เลยหนีไปเลย อุ้มท้องหนีไปกลางทะเลหนีงูใหญ่ไปกลางทะเล เป็นเหตุให้เทพเนปจูนเทพแห่งทะเลนี่สงสาร สงสารเทวีลาโตน่าจึงเนรมิตรเกาะๆ หนึ่งชื่อว่าเกาะเดลอส หรือ ดีลอสหรือไดลอสแล้วแต่จะอ่านนะ เนรมิตรเกาะ ดีลอส ชื่อดีก็ได้ เดก ได้ ไดก็ได้

      เนรมิตรเกาะขึ้นมารับนางรับเทวีลาโตน่าไว้นางก็อุตสาห์หนีงูไป เทวีลาโตน่าประสูติโอรสธิดามาเป็นแฝดคือ เทพอพอลโลกับเทพไดอาน่า ที่เกาะนี้แหละทันทีที่ประสูติออกมา อพอลโลก็ทำอะไรล่ะ อพอลโลต่อสู้กับงูยักษ์คือไฟธอนซึ่งไล่พระมารดาของระองค์มา แล้วฆ่าไฟธอนเสีย

      ในตอนนี้ล่ะครับ ที่ผมได้กราบเรียนท่านผู้ฟังในคราวโน้นเมื่อต้นเดือนกันยายนนะ ว่าในขณะที่อพอลโลกำลังต่อสู้กับไฟธอนนี่ บรรดาเทพธิดาแห่งกาพย์กลอนก็ได้มาเชียร์พูดง่ายๆ ขับร้องเพลงที่เรียกเพลงว่า เฮกซะมิเตอร์ เฮกซะเป็นภาษากรีกแปลว่า 6 มิเตอร์แปลว่า มาตรา 6 จังหวะ คงคล้ายกับกลอน 6 เป็นการเชียร์อพอลโล อพอลโลก็เลยสังหารงูใหญ่หรือไฟธอนได้สำเร็จ ที่ไปสังหารก็เพราะงูใหญ่ไล่ทำอันตรายเทวีมารดาของพระองค์

      ด้วยเหตุนี้เทพอพอลโลนี้ได้ฆ่าไฟธอน เลยมีอีกชื่อหนึ่งว่าไฟธอนหรือไฟธิอัส แปลว่า ผู้สังหารไฟธอน บางทีก็เรียกว่าไฟอัส แต่ก็เรียกว่า เดเลี่ยน เรียกว่า เทพเดเลี่ยน เพราะพระองค์เกิดที่ ประสูติที่เกาะ ดีลอส หรือ เดลอส หรือ ไดลอส จึงมีอีกชื่อหนึ่งว่า ไดเลี่ยน หรือดิเลี่ยน ตามสถานที่เกิด แต่บางทีก็เรียกว่าเทพฟีบัส ฟีบัส แปลว่า แสงสว่างเป็นเทพที่มีแสงสว่างเป็นสุริยะเทพ

        ท่านผู้ฟังกรุณาเรียนมาต่อให้อีกว่า อพอลโลเป็นเทพรูปงาม นอกจากจะรูปงามแล้วยังเป็นนักดนตรี นี่นะนี่ถ้ามาอยู่สมัยนี้ก็ไม่ใช่ธรรมดา เป็นนักดนตรีที่ขับกล่อมเทพทั้งปวงบนเขาโอลิมปัส นี่สำคัญมากเลย ขับกล่อมด้วยอะไรล่ะครับ ขับกล่อมด้วยพิณ  เขาโอลิมปัสเป็นเขาที่เทพอยู่มากคำนี้แหละครับ กลายมาเป็นคำว่าโอลิมปิคซึ่งเป็นกีฬา

        ภายหลังอพอลโลที่ขับกล่อมด้วยพิณ อพอลโลนี่ที่ดีดพิณ ไม่ใช่เทพเท่านั้นที่หลงไหลเสียงดนตรี แม้แต่ก้อนหินก็วิ่งตามมาฟังด้วย แสดงว่าโอ้โฮ ! ไพเราะมากเลยพิณของอพอลโลนี่ นอกจากจะเป็นนักดนตรีที่เก่งมากแล้ว ยังเป็นเทพที่ถ่ายทอดศิลปวิทยาการให้แก่มนุษย ์ถ้าจะเทียบกับฮินดูก็จะตรงกับพระสรัสวดีเทพแห่งวิทยาการ ที่จริงพระลักษมีก็ออกมาทางวิทยาการเหมือนกันนะของฮินดู

       ที่อพอลโลนี่เป็นเทพนี่เป็นเทพที่ถ่ายทอดศิลปวิทยาการเป็นเทพแห่งแสงสว่างเป็นเทพแห่งสัจธรรม สัจธรรมผู้ไม่เคยกล่าววาจาเท็จพูดแต่ความจริงเท่านั้น โอ อันนี่นะพูดถึงตอนนี้ผมนึกถึงมหาวิทยาลัยบูรพานะ เมื่อครั้งเค้ายังเป็นวิทยาลัยการศึกษาบางแสนที่ศาลาสัจศาลา สัจศาลาก็ไม่ได้กว้างขวางอะไรนักหรอกกว้างซัก 2 เมตร ยาวซัก 2 เมตรใบมะพร้าวมุงด้วย แต่ก่อนตั้งชื่อเพราะว่าสัจศาลาผู้ใดเข้าไปศาลานั้นไม่ให้พูดความเท็จ พูดแต่ความจริงเท่านั้นล่ะ ตั้งข้อสังเกตว่านิสิตสมัยก่อนนิสิตหญิงนิสิตชายที่มีเรื่องทะเลาะกัน มักไปคุยกันในนั้นเพราะพูดแต่ความจริงทั้งนั้น เป็นสัจศาลานี่ดีนะใครเข้าไปพูดเท็จไม่ได้อันนี้เข้าท่า

       แล้วก็จะเห็นได้ว่าที่มหาวิทยาลัยบูรพาแต่ก่อนมีโค้งอยู่โค้งหนึ่งใกล้ๆ หอพักนิสิตชาย 1 เค้าชื่อโค้งนักปราชญ ์มีซุ้มเล็บมือนางอยู่ ใครเข้าไปในนั้นต้องพูดแต่เรื่องปรัชญาทั้งนั้น พูดเรื่องอื่นให้ไปพูดที่อื่นก็ดีนี่ ที่พูดอย่างนี้ก็เพราะอพอลโลนี่ท่านเป็นเทพแห่งสัจธรรม ไม่เคยกล่าววาจาเท็จ

       แล้วก็ยังมีคนสนิทของพระองค์เป็นเทวีชื่อเทวีออโรร่า ออโรร่า ไทยก็แปลว่า อุษาเทวี อุษา แปลว่า แรกเจริญนะครับ เจริญครั้งแรกนะ อุษานะ พระอาทิตย์ขึ้นครั้งแรกก็เป็น อุษาได้ไหม อุ๊ซ่า มีคนสนิทคือออโรร่าหรืออุษาเทวี ถามว่าคนสนิททำหน้าที่อะไร อุษาเทวีที่ชื่อ ออโรร่า ทำหน้าที่เปิดประตูรถของอพอลโล

       อพอลโลก็ออกไปตอนในยามเช้าอพอลโลเป็นสุริยะเทพนี่ ตอนเช้าก็ออกไปพระอาทิตย์ก็ต้องขึ้นตอนเช้านี่ ขึ้นตอนอื่นได้อย่างไร ยกเว้นสแกนดิเนเวียขึ้นเที่ยงคืนนะพระอาทิตย์ที่นั้นก็ว่ากันไปอีกเรื่องหนึ่งก็แล้วกัน ของไทยนี่พระอาทิตย์ขึ้นตอนเช้า สังเกตให้ดีเถอะหน้าร้อนพระอาทิตย์จะขยันขึ้นตั้งแต่ตีสี่ห้าสิบนาที ขึ้นมาแล้วสว่างไม่รู้จะนอนยังไงแล้ว กว่าจะตกก็เกือบสองทุ่มนะท่านเคยสังเกตไหมครับทุ่มกว่า ทุ่มครึ่งพระอาทิตย์ถึงตกในฤดูร้อน แต่พอฤดูหนาวนี่ก็ใกล้จะถึงฤดูหนาวแล้วนะนี่นะ พระอาทิตย์ก็จะขึ้นสายหน่อยนะตีห้าห้าสิบนาทีถึงขึ้น แต่กว่าจะตกค่อนค้างเร็วไม่ถึงทุ่มก็ตกแล้ว เออพระอาทิตย์ท่านก็มีขยันมีขี้เกียจเหมือนกันนะ สงสัยว่าจะมีชีวิตมีดวงวิญญาณมั้ง เราเลยแทนด้วยอพอลโลอย่างนี้ก็ได้

      ตอนเช้าท่านก็ออกมา เทวีออโรร่าท่านก็เปิดประตู พระอาทิตย์ก็ออกมาทันที มีคนตั้งคำถามว่าพระอาทิตย์ตอนเช้ากับตอนเที่ยงอันไหนใกล้โลกกว่ากัน ก็ตอนเช้าดวงโตมากตอนเที่ยงร้อนมาก ท่านก็ตอบเอาเองก็แล้วกัน นี่เป็นเรื่องของ ออโรร่า คนสนิทซึ่งคอยเปิดประตูให้อพอลโลออกมาในตอนเช้านะครับ อพอลโลก็ออกมาให้แสงสว่างแก่โลก

      นอกจากนี้แล้วอพอลโลยังมีบริวารอีกนะนี่นะ เป็นคณะอัปสรแห่งศิลปะวิทยาการมีอยู่ 9 นางทีเดียวล่ะ เรียกว่า มิวเสส ซึ่งผมเคยเรียกว่าเทพธิดาแห่งกาพย์กลอนนั่นแหละครับ ท่านผู้ฟังกรุณาเขียนมานะครับว่า มิวเสส มี 9 องค์อะนะ เรียกเทวีเหมือนกันนะ เทวีแห่งกาพย์กลอน นี่ถ้าอ่านแบบภาษากรีกและโรมันก็แล้วกัน ถ้าอ่านตามภาษาอังกฤษก็จะควบไป

      องค์แรกให้ชื่อว่า แคร์รีออฟ แคร์รีโอเป้ (Calliope) มันต้องอ่านยังงั้น แคร์รีโอเป็นองค์แรกเทพธิดาองค์นี้เป็นเทพแห่งมหากาพย์หรือ แอฟปิค เอลเป้ คำเดียวกันนะครับองค์แรกเทพแห่งมหากาพย์ ก็ไม่ทราบว่าใครไปพบเข้าเหมือนกัน เป็นความคิดของคนกรีกในยุคนั้นนะ

      องค์ที่ 2 คลีโอ (Clio) เป็นเทวีแห่งประวัติศาสตร์ องค์แรกนี่เป็นเทวีแห่งมหากาพย์แคร์รีโอเป้นี้เป็นเทวีแห่งมหากาพย์ คลีโอเป็นเทวีแห่งประวัติศาสตร์ คงจะรู้จักเทวีคลีโอดี เพราะว่าพระองค์ก็ทรงเป็นเทวีแห่งประวัติศาสตร์ ประวัติศาสตร์นี่เป็นวิชาสำคํญเลยทีเดียวนะ เพราะว่าถึงกับจะต้องมีเทวีประจำเลยล่ะพอๆ กับมหากาพย์

      ส่วนองค์ที่ 3 ชื่อว่าเทวีโอลาโต้ โอลาโต ้(Eroto) เป็นเทวีแห่งกาพย์บทรัก เห็นจะเรียกเป็นภาษาอังกฤษว่า ลิคลิก ก็คงจะได้นะ กาพย์บทรักของไทยก็คงจะเพลงยาวอะไรทำนองนี้นะ กาพย์บทรักแต่เพลงยาวของเราแต่ก่อนมันเป็นกลอนนี่นะ องค์ที่3ว่าเทวีโอลาโต้

       องค์ที่ 4 เทวีเอนเทอเป้ (Enterpe) อ่านตามเสียงเดิมของทางโน้นเค้านะกรีก โรมัน เอนเทลเป้ แต่ชื่อนี้ออกใกล้โรมันมากกว่า เป็นเทวีแห่งการแสดงความในใจ ที่จริงการถ่ายทอดความในใจถ้าเป็นภาษากรีกเค้าเรียกว่า มิ้วส์ ก็ได้นะการถ่ายทอดความในใจ รำพึงรำพันถึงใครคนหนึ่ง การถ่ายทอดความในใจของไทยก็มีส่วนหนึ่งปรากฏในนิราศ มันเป็นเรื่องการพลัดพรากเสียมากนะ เอนเทลเป้เทวีแห่งการแสดงความในใจ

      ส่วนอีกองค์หนึ่ง องค์ที่ 5 นะครับ ก็มีพระนามว่า เมอเลอฟีเมนเน่ (Melopremene) จะอ่านว่า เมเออฟลีน ก็ได้ไม่ผิดหรอก ตัวนี้อ่านได้หลายอย่าง อย่างไรผมก็ว่าเทวีก็ไม่แน่ใจหรอกพระองค์ชื่อจะอ่านว่าอย่างไรแน่นะครับ เพราะถ้ามีตัวตนก็ในสมัยโน้นแหละ มิ้วซีส นี่ก็ไม่ทราบว่าตอนนี้ยังอยู่ไหม เมอเลอฟีเมลเน่ ก็เป็นเทวีแห่งโศกนาฏกรรม ซึ่งภาษาอังกฤษใช้คำว่า แทรดจิดี้ แห่งโศกนาฏกรรม เห็นจะอธิบายในภายหลังเห็นจะเป็นไปได้ ถ้ามีเวลาที่จะพูดกัน

      ส่วนเทวีองค์ที่ 6 มิวเสส องค์ที่ 6 ชื่อว่า โพลีฮีมเนีย (polyhymnia) เป็นเทวีแห่งกาพย์ศักดิ์สิทธิ์นะ ไม่ใช่กาพย์แสดงความรัก แล้วเรื่องของความศักดิ์สิทธิ์

      เทวีองค์ที่ 7 ชื่อว่า เทอร์ซายคอร์ (terpsichore) ที่จริงจะอ่านว่าเป็น คอเลร์ ก็ได้ตรงด้วยนะเสียง cs นี่บางครั้งกรีกก็ไม่ออกเสียงเป็น /ช/ เสียง /cs/ แต่ให้ออกเสียง /k/ เสียง /ค/ แทนนะครับ เหมือนกับมีคำกล่าวภาษากรีกว่า เคซาฮะ เคซาฮะซึ่งแปลเป็นภาษาอังกฤษว่า What will be will be อะไรมันจะเป็นก็เป็น อ่านว่า /k/ ที่เขียนว่า cse แต่เราชอบอ่าน เซ เวลามาเป็นเพลงก็อ่าน เซ ที่จริงอ่าน เค ชื่อเทพองค์นี้อ่านว่า เทอไซคอ ก็ได้ แปลว่า เทพประสานเสียง เทพแห่งการเต้นรำ ด้วยเหตุนี้การร้องเพลงประสานเสียงจึงเรียกว่า คอลัส แล้วถ้าพูดพร้อมๆ กันใช้คำว่า อินคอลัส ได้นะครับ csore จะอ่านว่า คอเลส น่าจะดีกว่า ซอเลส แต่จะอ่านอย่างไรก็ไม่ว่ากันเพราะว่าเทวีองค์นี้ก็ไม่ว่าหรอก ชื่อสำคัญไฉนดอกกุหลาบนั้นแม้ว่าเรียกว่าอย่างอื่นก็หอมได้เหมือนกัน นี่ได้พูดไปถึงเรื่อง โรมิโอกับจูเลียต เข้าไปโน่น

      เทพองค์ที่ 8 นั้นมีชื่อว่า ทาสียะ ทาสียะ ออกเสียงว่า ทาเลีย (Thalia) ก็ได้แปลว่า เป็นเทวีแห่งสุขนาฏกรรม โอ๊ะวันนี้เป็นวิชาการมากเลยนะ จดหมายที่เขียนมานี่

      แล้วเทพองค์สุดท้ายเทวีองค์สุดท้าย มิวเสส องค์สุดท้ายบริวารของอพอลโลชื่อว่า ยูเรนีอัส หรือ ยูเรเนีย (Urania) แปลว่า เทพแห่งดาราศาสตร ์เทวีแห่งดาราศาสตร์ ยูเรนีอัส หรือ ยูเรเนีย นี่มาเป็นแร่ธาตุชื่อว่า ยูเรเนี่ยมนะครับ นี่ก็องค์นี้น่ะนี่

      เทวีกาพย์กลอนทั้ง 9 องค์เรียกว่า นางอัปสรแห่งศิลปะวิทยาการ 9 นางก็ได้ไม่ได้ว่าอะไร อัปสรก็ดีรากศัพท์ตัวนี้สำคัญนะ อัป-สะ-ระในภาษาสันสกฤตนะบาลีใช้ว่า อัช-ชะ-ระ แปลว่า ผู้กระดิกในน้ำ ที่กวนน้ำอมฤทธิ์เรียกว่า อัปสร ก็ไม่เป็นอะไรหรอกเทียบเอากับสันสกฤตเค้า แต่บางทีก็เรียกว่าเทวีแห่งกาพย์กลอน กาพย์กลอนนี่เป็นกาพย์กลอนส่วนใหญ่ก็มีประวัติศาสตร์ตัวเดียวเท่านั้นเองนี่เป็นบริวารของอพอลโล

      โอ่โอพูดถึงเทพอพอลโลนี่อธิบายไปเยอะนะนี่นะ ตั้งแต่เป็นคู่แฝดของไดอาน่า อะไรก็แล้วแต่เถอะอพอลโลเป็นเทพที่ยิ่งใหญ่องค์หนึ่งในเทวสภา ท่านผู้เขียนมาอธิบายเค้าบอกว่ามีบทบาทเป็นเทพประจำเมืองหลายเมืองของกรีก และเป็นที่สังเกตว่าอพอลโลเป็นเทพแห่งศิลปะวิทยาการ แทนที่จะเป็นเทพแห่งสงครามนะทั้งๆ ที่สังหารไฟธอนที่ตามล่าเทวีมารดาของพระองค์นี่ แต่แล้วก็ไม่เป็นเทพแห่งสงครามไม่เหมือนชาติอื่นอย่างโรมัน อียิปต์ เพราะว่าอพอลโลเป็นตัวแทนของชายหนุ่มชาวกรีกครับผม ชายหนุ่มชาวกรีกในอุดมคติต้องเป็นคนรูปหล่อรูปงาม แล้วก็มีสติปัญญา ความรู้ในศิลปะและวิทยาการต่างๆ

      เพราะงั้นเทพอพอลโลของกรีกจึงต่างจากเทพของโรมันและอียิปต์ เพราะเทพอพอลโลมีความสำคัญมากกว่าเทพแห่งสงครามซึ่งกรีกใช้คำว่า มาร์ส mars มาร์ส ก็คือดาวอังคาร เป็นเทพแห่งสงคราม เราเรียกดาวพระเคราะห์แดง สังเกตดูให้ดีเถอะดาวดวงนี้ถ้าเกิดสุกใสเมื่อไรจะเกิดสงครามเมื่อนั้น มาร์ส หรือ ดาวเพราะเคราะห์แดง หรือ ดาวอังคาร ก็สังเกตดูตอนที่อเมริกันตอนที่เตรียมจะโจมตีอีรักนั่นนะครับ ซุ่มจะโจมตีจริงๆ คงจะมีสีแดงเข้มเลยทีเดียว เพราะนั่นเป็นเทพแห่งสงคราม

      นั่นเป็นความเชื่อพอๆ กับคนไทยส่วนหนึ่งมีความเชื่อว่า ถ้ารุ้งกินน้ำขึ้นไม่ได้โค้งเป็นรุ้งตรงๆ หน่อยหนึ่งแล้วก็ หายไปเค้าเรียกว่ารุ้งตอ รุ้งตอ นะเป็นรุ้งแห่งสงคราม ด้วยเหตุที่อพอลโลอยู่ในสัจธรรมไม่เคยกล่าวเท็จเลยนี่ จึงมีวิหารของตนชื่อ วิหารเดลฟี บนวิหารนี้มีแท่นหินศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งนักบวชหญิงผู้ทำพิธีจะนั่งบนแท่นหินนี้นะครับ แล้วก็กล่าววาจาศักดิ์สิทธิ์จากอพอลโล ในการพยากรณ์เรื่องต่างๆ คำทำนายนี้ไม่เป็นเท็จนะครับ วิหารเดลฟี่ หรือเดลฟาย ก็แล้วแต่ไม่เป็นเท็จ

      พิณของอพอลโลซึ่งดีดได้ดีมากเดิมทีเดียวเป็นของ เฮอมิส นี่ก็คงจะต้องพูดถึงเทพองค์นี้ในตอนหลังอีกทีหนึ่ง มีเรื่องยาวมากเลยนะเทพเฮอมิสนี่ มันคงไม่จบในช่วงนี้ ก็พิณที่อพอลโลนำมา เป็นพิณของเทพเฮอมิสนะท่านนะ บางทีเราไม่เรียกเฮอมิส อธิบายสั้นๆ ซักหน่อยก็ได้นะ เฮอมิส เค้าเรียกว่าเทพ เมอคิวรี่ ก็เป็นน้องต่างมารดาของเทพอพอลโลกันนะครับ

       เราคงจะเคยเห็นเทพเฮอมิสอยู่ เทพเฮอมิสสวมหมวกครับ สวมหมวกยังกับคาวบอยอย่างนั้นนะ สวมหมวกสวมรองเท้า แล้วรองเท้าของเฮอมิสนี่มีปีกก็เลยทำให้บินได้ ถือไม้เท้ามีปีกด้วยไม้เท้านั้นมีงูพันอยู่นะครับ เป็นเครื่องหมายของความเร็ว เมอคิวรี่ แปลว่า ไวอย่างปรอท นะครับ ก็เป็นเทพสื่อสารประจำองค์ของเทพซอุส ของซูดนี่ เฮอมิส เป็นเทพสื่อสาร นี่อธิบายให้นิดหนึ่ง

      สำหรับพิณที่อพอลโลไปเอามาจากเทพเฮอมิสนั้นชื่อว่า ลายร์ ทำจากกระดองเต่า เรื่องเกิดเมื่อเมอคิวรี่ หรือเฮอมิสนะ ขโมยวัวของอพอลโล แล้วนำไปซ่อนไว้ด้วยความคะนอง อพอลโลไปทวง บอกไม่รู้ไม่เห็นก็เลยทำให้เมอคิวรี่เป์นเทพแห่งขโมยไปอีกนะ มีคนเชื่ออย่างนั้น อพอลโลไปฟ้องซูสซึ่งเป็นเทพบิดา นี่ซูสหรือมหาเทพซูสนี่ ซูสจึงไกล่เกลี่ยให้เมอคิวรี่หรือเฮอมิสนี่ยอมคืนวัวให้อพอลโล ดูให้ดีนะคืนวัวนะแต่วัวหายไป 2 ตัว เค้าเอาไปทำเครื่องสังเวย

      อพอลโลไม่เอาความอะไร แต่เห็นพิณของเฮอมิสหรือเมอคิวรี่นี่ จึงเอาไม้เท้าต้อนวัวแลกกับพิณ ไม้เท้านี่เป็นของวิเศษนะชื่อ กาดูซีอุส ไม้เท้านี่มีปีกด้วย วันหนึ่งเมอคิวรี่ หรือ เฮอมิสพบงูสองตัวกำลังสู้กัน ก็เลยเอาไม้เท้าทิ่มลงไปตรงกลางเพื่อห้ามการวิวาท งูก็เลยเลื้อยไปพันกับไม้เลย หันหน้าเข้าหากัน ไม้กาดูซีอุส จึงเป็นสัญลักษณ์ของความเป็นกลาง เช่นใช้ในการพิพากษาคดี ต่อมาเป็นสัญลักษณ์ทางการแพทย์ด้วย เพราะไม้เพราะงูที่หุ้มไม้เท้านั้นหมายถึง การลอกคราบซึ่งชีวิตฟื้นขึ้นมาได้ เพราะงั้นคนที่อยู่ทางการแพทย์กระทรวงสาธารณสุขนี่ทำใช้ชีวิตฟื้นขึ้มมาได้นะครับ เพราะงั้นเครื่องหมายประจำจึงเป็นไม้เท้าชื่อ กาดูซีอุส นี่เองน่ะครับ

      ตอนนี้พอดีหมดเวลานะครับไม่มีเวลาจะต่ออีกก็เลยขอยุติแค่นี้ก่อนครับผมนายประจักษ์ สายแสง ผู้ดำเนินรายการจะกลับมาพบกับท่านอีกในคราวต่อไป

กลับขึ้นบน